Ik begin aan dit stukje te schrijven voordat ik de HOC’93 training van 18 maart heb gevolgd. Sinds een jaar of 10 ben ik lid van MINOR. Ik heb een aantal keren een medaille gewonnen, maar nog nooit een OL-training gevolgd … hmmm … geeft te denken. Ben ik nu gewoon goed, of is er te weinig goede competitie (aanwezig). Ik hou het op het laatste. Neemt niet weg dat ik mezelf graag wil verbeteren. Daarom reis ik komende zondag af naar het hoge Noorden, om een training bij te wonen. Ik ben heel benieuwd wat dat inhoudt en wat ik er van opsteek.

Vroeg het bed uit op zondag, want om 10 uur starten we. Er is een gemengd gezelschap aanwezig (jong en jong geweest / snelle en nog snellere). De groep splitst zich op; de jongste gaan met Ton mee en de rest volgt Clemens. Allereerst vertrekken we met een ‘blanco’ OL-kaart (kaart zonder posten), we moeten bijhouden waar we zijn op de kaart. Lijkt een makkie, maar algauw duikt Clemens het bos in, heuvel op en af, steken een klein paadje over, een sloot en weer het bos in … ‘wijs maar aan waar we zijn’. Dat hadden we volgens mij allemaal goed, maar hij had mij het geen 150m eerder moeten vragen. We vervolgen onze tocht en zo oefenen we een aantal keer. Daarna mogen de allersnelsten nog een extra oefening doen en gaat de rest beginnen aan een 3tal korte omloopjes. Doel: doorsteken en je focussen op de belangrijkste zaken op de aart/terrein en proberen te zien waar je heen moet naar de volgende post. De ene post ging beter dan de andere, al die ‘kriebel’ heuveltjes en dalen dat vindik toch moeilijk. Ook op weg naar een post me vast gelopen in gekapt gebied met dennetjes. Toen volledig van koers geraakt en hierdoor teveel meters gemaakt en tijd verloren. De overige posten gaan prima en ook het vooraf bekijken naar de volgende post.

Na deze vorm krijgen we een langere omloop van 4,1km voorgeschoteld. De bedoeling blijft ‘zo veel mogelijk doorsteken’. Ik begin toch met eerst een stuk pad af te lopen (ik heb het niet zo op heide), qua meters maakt het niets uit. Daarna toch een klein stukje heide om het bos in te gaan, daar kun je goed doorlopen omdat er een pad als opvang is. Daarna ‘bots’ ik tegen donkergroen, toch wat twijfel wat te doen en eigenlijk ook niet goed ‘vooruit gekeken’. Alvast een aandachtspuntje te pakken. Naar de volgende post het laatste deel toch via het pad gegaan, omdat ik anders door groengearceerd moet en ik daar dus niet zulke goede ervaringen mee heb. Velen vonden dat een moeilijke post, ik niet, misschien gewoon wat geluk gehad. Een wat langere leg naar post 3, ondanks de rotzooi in het bos zoveel mogelijk doorgestoken. Het was een post in de hoek van een greppel in een gebied met heel veel greppeltjes. Na veel gespring de post probleemloos aangelopen. Proberen zo slim mogelijk uit het greppelgebied te komen, dat is gelukt en helemaal doorgestoken naar de volgende post. Op weg naar post 5 kom je bijna langs de start (daar zie ik nog mensen staan). Het laatste deel via paden gelopen (vanwege het groen), een 3 tal hertjes gezien (dat is toch altijd raak bij HOC’93) en verder naar de volgende, makkelijke, post. Pad in tot pad aan linkerkant, daarna 90° naar het bosje en bij de 2e boomstronk staat de post … uuuhhhh … zie het bosje, zie een boomstronk, geen 2e en ook geen post … shoot … na wat heen en weer geloop zie ik mijn blunder. Er waren twee paadjes (1e al lopende haast niet te zien op de kaart), ik moest dus het 2e pad hebben. Nog dommer dat ik me besefte dat het pad wel héél snel na de afslag kwam, tweede puntje van aandacht. De volgende 3 posten gaan prima. Daarna weer het ‘kriebel’ gebied in. Ik word op overdonderde wijze ingehaald en probeer mij niet te laten afleiden. Dat lukt, ik weet nog steeds waar ik ben op de kaart en kom mooi bij de post uit. Naar de laatste post neem ik mij voor de heuvelrug te volgen, dat lukt maar later raak ik toch teveel noordelijk. Gelukkig besef ik me dat en weet ik exact waar ik ben op de kaart. Een paar meters teveel gemaakt, maar toch een positief puntje vind ik. Nog even door de dorre braamstruiken, post stempelen en naar de finish. Sprinten hoeft vandaag niet, want het is ‘maar’ een training.

Het was een leuke ochtend, als leerpunten heb ik genoteerd;

  • Verder vooruit kijken, in de te volgen route.
  • (Onbewust) gevoel en gedachten verder analyseren, deze niet terzijde schuiven.

Dat wordt nog een hele klus om dit ‘in mijn systeem’ te krijgen. Verder wil ik een volgende training ook graag ‘gecontroleerd’ worden door een andere (ervaren) loper. Hoewel ik mij ‘opgejaagd en bekeken’ zal voelen, besef ik dat ik onderweg te veel ‘vreemde’ manoeuvres maak. Ik hoop met een dergelijke training hierop attent te worden, zodat ik bewuster een wedstrijd kan lopen. Clemens, Ton en Ronald bedankt voor jullie inzet en tot een volgende training.

Foto door Hanneke Zuidema.